“De school moet mij altijd bellen als mijn dochter zonder bericht afwezig is”, stelde een kennis van me laatst. De school van haar dochter deed dat tot haar verontwaardiging niet, net als de school van mijn jongste dochter trouwens. De school van mijn oudste belt wél consequent – wat vast meer te maken heeft met het feit dat het een school voor speciaal onderwijs is dan dat het een vrije school is. In het gesprek dat volgde, bleek dat mijn kennis geen duidelijke afspraken had met haar dochter over hoe te handelen bij te laat thuiskomen. Ik wel: ze moet dan opbellen. We hebben haar niet voor niets een mobieltje gegeven. En als ze niet belt, bel ik zelf. Ineens dacht ik: dit illustreert mooi wat er misgaat bij het opvoeden in Nederland. Ouders verwachten dat de school en de peuterspeelzaal mee opvoeden. Maar we zijn daar inmiddels zo op gefocust, dat we ons eigen aandeel vergeten.
Laatst werd ik tijdens het boodschappen doen gebeld door mijn oudste dochter. “Pap, je had gezegd dat je om vijf uur thuis zou zijn en het is nu half zes. Waar blijf je?” Eh, tja, consequent zijn, best lastig.
Menno Bosma, hoofdredacteur Jeugd en Co, menno@jeugdenco.nl