Ik heb voor het adopteren van mijn Colombiaanse dochters een opvoedtraining moeten volgen. Aanvankelijk zat ik, vanwege het besef dat zelfverwekkers zulke verplichtingen ontlopen, tandenknarsend in het klasje. Gaandeweg kreeg ik er lol in. Het was namelijk een heel leuke en nuttige training. Op het laatst wenste ik dat iedere aspirant-ouder zo’n training kreeg aangeboden. Ik moest eraan denken door het interview met Ron Prinz. Deze Amerikaanse psycholoog bepleit opvoedsteun voor iedereen. Binnen een jaar verdien je de kosten daarvan terug doordat het aantal gevallen van kindermishandeling en verwaarlozing met 10% daalt, zo stelt hij. Preventie dus in plaats van achter de feiten aanlopen. Dát we dat laatste doen, wordt pijnlijk duidelijk door het Rotterdamse onderzoek naar vraag en aanbod in de jeugdzorg. Nog niet 1% van de kinderen blijkt beslag te leggen op de helft van het zorgaanbod. Of nou ja, kinderen… In feite zijn de ouders het probleem, want het betreft mensen waaraan het gezag geheel of gedeeltelijk is ontnomen. Creëer een soort geestelijke vaccinatie in de vorm van een opvoedcursus voor iedere aspirantouder, toe te dienen door de Centra voor Jeugd en Gezin, stel ik voor. Niet omdat dat financieel zou renderen, zoals Prinz stelt. Maar omdat kinderen nemen te belangrijk is om er ongetraind aan te beginnen.
Menno Bosma
Hoofdredacteur Jeugd en Co