Zeven jaar geleden liep mijn huwelijk op de klippen. Mijn ex en ik hadden en hebben geadopteerde kinderen. Hoewel daardoor geen enkele keuze goed leek, maakte ik er toch een. Dat ons co-ouderschap goed marcheert, danken we mede aan onze advocaat/mediator, die uit zeer tegenstrijdige meningen en belangen een convenant kleide. De juridische en financiële afspraken die dat bevat, zouden nu niet meer volstaan. Sinds 1 maart is een ouderschapsplan verplicht bij scheiding. Daarin moeten ook de zorg en opvoeding zijn geregeld. Ik sloeg de brochure ‘Uit elkaar… en de kinderen dan?’ van het ministerie voor Jeugd en Gezin erop na. Heel zinnig, wat er nu van scheidende ouders wordt gevraagd. En opmerkelijk hoe goed Rouvoets tekstschrijvers de emotionele kanten, de valkuilen en de vragen rond een scheiding met kinderen hebben behandeld. Helder in de nieuwe wet is dat die consequent het belang van de zwakste partij, de kinderen, voorop stelt. Dat geeft u als professional in de jeugdsector een handvat. U kunt types als mij nu nog beter aanspreken op hun verantwoordelijkheden. Maar er zijn ook valkuilen. In de rubriek Helpdesk (jeugd en co nr. 3-2009) komen die aan de orde. We vroegen ‘Triple P-opperhoofd’ Matthew Sanders uit Australië ook nog even een oordeel over Rouvoets voornemen om ouders met huwelijksproblemen relatietherapie aan te bieden. Wat hij daarvan vindt, leest u ook in Jeugd en Co nr.3-2009.
Menno Bosma, hoofdredacteur Jeugd en Co, menno@jeugdenco.nl